آدرینا : شازده خانم خانه مامان الهه و بابا مهدی

عزیزم خوشبختانه یک ده روز – دو هفته ای میشه که ماست خور شدی و ظاهرا ماست رو دوست داری قبلنا اون اوائل شروع غذای کمکی که بهت ماست میدادیم قیافه ات رو یه جوری میکردی که یعنی خیلی بدت میاد و داری بالا میاریش ولی الان شده جزء  مواد غذایی دلخواهت، یعنی با ماست ماست گفتن میتونیم غذاهای دیگه هم تقلب کنیم و بریزیم تو حلقت! با بابایی تحقیق کردیم و ماست تین که غنی شده هست رو براتون گرفتیم و تو حدود یک هفته شما اولین ظرف ماستت رو تمام کردی! نوش جونت، انشالله برات سلامتی و خوشی بیاره مامانی، میخوام این ظرف رو یادگاری نگه دارم برات!!! خوب من که تو پست قبلی گفتم عاشقتم و دیوونتم، خوب اینم بذار به حساب عاشقی! به نظر من که خیلی هم قشنگه! ...

عزیزکم نمیدونم چه جوری و به چه ترتیبی اینطور شده مهم هم نیست که  از اینا سر دربیارم  ولی چیزی که خیلی خوب میدونم و با تمام وجودم حس میکنم حس عشقه علاقه دوست داشتن ناب و عاشقانه انقدر که حتی در کنار همیم ولی من بی تاب تو هستم عزیزم... انقدر که دلم بخواد خودم رو فــــــــــــــــــــــــــدات کنم ولی ندونم چه جوری... بیقرارتم فرشته من و دوست دارم ، دوست داشتنی عاشقانه و دیوانه وار...

برات آش دندونی پختم، اسمشم گذاشتم آش پیش-دندونی چون دندونات در حالیکه از 4.5 ماهگی داره اذیتت میکنه هنوز در نیومده گلکم، به این امید که انشالله هر چه زودتر دندونات در بیاد شاید کمی از این خارش و بی قراری راحت بشی شازده خانم من، به دکترتم که هر چی میگم میگه تا 11 ماهگی کاملا طبیعیه . خلاصه آشت رو پختیم ننه جان! بقیه مطلب و عکسها در ادامه مطلب... همون شب هم که آماده شد به در و همسایه دادیم. البته از دیروزدر تهیه و تدارک بودیم و موادش رو خیس کزده بودیم. بابا جانت هم چون فردا خیلی کار داشت همون شبونه یه آژانس گرفت و همه آش های مامان بزرگ و خاله  و همسایه های مامان بزرک و عمه و دوست و آشنا رو بسته بندی کرد و با آژانس راهی کرد شبونه در خ...

سه شنبه 31 اردیبهشت 1392 یعنی فردای نیمه شبی که آخرین پست رو گذاشته بودم و کلی غصه دختر گلیم رو خوردم تصمیم گرفتم طلسم رو بشکنم و با آدرینا برم بیرون یعنی بعد از مراسم صبحانه که تقریبا 12 ظهر تمام شده بود و کمی بازی وشیطونی و جمع و جور آدرینا مست خواب بود چون عادت داره بعد از صبحانه اش بخوابه، ولی هر چی کار میکردم نمیخوابید و دیدم انرژی داره خوب چرا باید به زور بخوابونمش، دیدم بهتر از این وقت پیدا نمیشه و با کلی ارداه پولادین به خرج دادن دل زدم به دریا که سریع جمع و جور کنم راه بیفتیم کلی حساب کتاب کردم چه جوری بریم  و چی بردارم و چی برندارم عکسها و بقیه شرح ماجرا در ادامه مطلب کلی حساب کتاب کردم چه جوری بریم  و چی بردارم و...

بهت قول میدم که در آینده انقدر خوبی و خوشی کنی که این روزهای سخت یادت بره امیدوارم روزی باشه زود زود که دیگه قطره تو گلوی نازنینت نپره بتونی خوب و زیاد غذا بخوری هر چی میخوری نیاد تو راه گلوت و از خوردن خوراکیها لذت ببری دستم رو به زور بگیری و بکشونی که مامان این رو بخر اون رو بخر و من با لذت برات چیزایی که دوست داری رو بگیرم یا بپزم و خوردن نوش جانی تو رو تماشا کنم و لذت ببرم و هر دومون یادمون بره این روزها این روزها که توش تهوع و بی اشتهایی و نفس بند آمدن و حس خفگی و گریه و ... هست مامانی دوست دارم و بی نهایت عذاب میکشم من بیشتر از تو از این قطره های لعنتی بدم میاد مامانی همه چی رو به زور و هزار بدبختی و ترفند باید بریز...

رفته بودیم آمینو سنتز، با کلی نگرانی و دلهره، بعد از کلی نگرانی و دلهره سرتصمیم گیری اینکه اصلا تست آمینو سنتز انجام بدیم یا نه، چقدر دکترمون اذیتمون کرد و ما رو اینور اونور پاس داد و آخر سر هم یه کلام حرف قطعی و درست درمون بهمون نزد، چقدر مجبور شدم با همه ویارها و حال بدیها مطلب بخونم و با این و اون مشورت کنم و فکر کنم و فکر کنم و فکر کنم... همه آزمایشها و سونوهای ما عالی و نرمال بود، اما دکتر میگفت اگر صد در صد بخواهید خیالتون راحت بشه آمینو سنتز جواب قطعی داره و نه هیچ تست دیگری. من و پدرت مطمئن بودیم هیچ مشکلی نیست و نخواهد بود ولی با این وجود از 20 فروردین تا 13 اردیبهشت و در نهایت 25 اردیبهشت که تست رو دادیم تو جهنم زندگی کردیم... ...

خوب به خیر و خوشی و سلامتی رسیدیم به شرح عید! خوب همین جور پیش برم مادر جان سال دیگه این موقع میرسم به گذاشتن پست در مورد عید 92! ولی چه کار کنم شیطونک مامان که انقدر وروجک شدی ماشالله و از دیوار راست به معنای واقعی کلمه بالا میری! برای خرید هات من چند بار رفتم تجریش ولی اون چیزایی که دلم میخواست پیدا نشد. از اونجا که میگن پایان شب سیه سپید است خاله مریم جانت گفتن الهه جان چه نشستی که در مغازه های نزدیک خونه مامان بزرگی لباسهای خیلی خوشگلی هست. ما هم یه روز که باشه 27 اسفند 91 با کلی تمهیدات و برنامه ریزی پا شدیم رفتیم خونه مامان بزرگ اینا. خلاصه مامانت در اونروز یه چند ده کیلومتری پیاده روی کرد عزیزم یعنی! یه سری با خاله مریم، یه سری ...