آدرینا : شازده خانم خانه مامان الهه و بابا مهدی

روز 26 اسفند 92 تو راه جشن مدرسه کودکان کار و خیابان دارم شعرمیخونم که آروم نگهش دارم یه لحظه گلوم خشک میشه و یه pause کوچیک دارم تا بیام ادامه بدم میبینم یه فرشته کوجولو با صدای نرم و نازک و زیبا و آسمونیش داره برام ادامه شعر رو زمزمه میکنه اول گوشهام رو باور نمیکنم. شوک میشم! شاد میشم! ذوق  میکنم!  ولی به خودم میام و مسلط میشم و ادامه میدم شعرم رو و باز ادامه میده و باز و باز و باز و رسما دخترم وارد جرگه شعر خوانان دنیا میشه! البته مدتهاست خیلی وقته که با زبون خودش ریتم های موزون رو تولید میکنه که من بهش شعر های آدرینا میگفتم ولی الان میبینم که درست حسابی و با تلفظ عالی داره سهم خودش رو در شعر خوندنمون ادا م...

از پنجره خونه دارم بیرون رو نگاه میکنم توی محوطه بزرگ و شیب داری که دامنه جاییه که قبلا به باغ سید معروف بود و الان  مثل خیلی جاهای دیگه خشکش کردن تا بتونند سوداگرانه توش ساختمان سازی کنند  و حالا تبدیل به جایی برای ریختن نخاله شده چیز عجیبی به چشم میخوره فاصله دوره و قدرت دید و تشخیص کم یک یا دو نفر دارن خیلی عاشقانه تو یه همچین محیطی قدم میزنند و راه میرن گاهی میدوند گاهی  ثابت می ایستند بعد یک دفعه باز میدوند برام عجیبه  و برام سوال میشه اخه جا قحطیه؟ جای به این شیبداری و پر از سنگ و نخاله خوب که دقت میکنم تصویر کمی واضح تر میشه و بعد میبینم خدای من اونجا یه خانوم و یه سگ هستند . خانوم سر تا پا سیاه پوشه ...

آدرینا تو دار دنیا یه مامان بزرگ داره. مادر مامان. متاسفانه اینطور مقدر شده که دختر ما  هر دو پدر بزرگ هاش و مادر پدرش خیلی سال قبل به رحمت خدا رفتند. مادر بزرگ طبیعتا خیلی خیلی نوه جونش رو دوست داره. یه جورایی میشه گفت الانه با عشق آدرینا میخوابه و بلند میشه و زندگی میکنه. عکس آدرینا همه جای خونه مامان بزرگ هست و مامان بزرگ روزها که تنهاست مرتب داره با عکس نوه اش حرف میزنه و یه علاقه شدید و عجیبی به آدرینا داره. گاهی از دلتنگیش حتی زمانهایی که کنار هم و  با همند از شدت علاقه اش به نوه اش  بغض میکنه . ولی مامان بزرگ تو اینهمه سر و صدایی که دیگر حضار دارند معمولا بی صداست و بیشتر شنونده و بیننده ست . اوصلا آدم کم صدا کم حرف و ...

چهارشنبه 20 فروردین اولین جلسه کلاس کارگاه مادر و کودک ترم جدیدمون بود. دوستامون رو دیدیم و خوب بود. قبل رفتن تدارک دیده بودم که در صورت امکان یه سر به کاخ سعد آباد هم بزنیم. از وقتی از خونه در اومدیم تا دوباره برسیم سمت خونه هوا صد بار آفتابی بارانی طوفانی شد انقدر که دیگه داشتم منصرف میشدم ولی نزدیکای خونه دوباره آفتابی شد و دل زدم به دریا و تو همون ماشین لباسهای ادرینا رو با لباسهای مناسبتری عوض کردم و کتونی پاش کردم و د برو که رفتیم. خیلی سخت بود چون هم حمل یک  کوله سنگین  و هم کنترل آدرینا همزمان خیلی سخت بود ولی ارزشش رو داشت. تازه اون وسط ادرینا جونم هوش شیر هم کرد و ما هم بهش هم از لقمه نون و پنیرش که مونده بود و هم شیر خشک...

برای همه پیام تبلیغی میاد. عیبی نداره، منزل خودشونه تشریف بیارن هم چی دوست دارن بگن ولی آدم بعضی وقتا نمیتونه نخنده خوب کسی که حتی یه نیم نگاهی به این وبلاگ کرده باشه و با ما یه کوچولو آشنا باشه میدونه که چرا خنده داری وقتی یه نفر بگه: - به به چه نی نی خوشملی مامانی بابایی عید نزدیکه هاا قالب تکونی نمیخوای زود زود عکس نی نی خوشملتو بفرس برام تا برات.... - به به چه نی نی خوشملی مامانی بابایی تخفیف ویژه برای... -  ...عکس های نی نی هاتونو اپلود کنید و ادرس عکس رو توی نظرات بفرستین  من عکس نی نی هارو همه رو میذارم توی یه البوم عکس و... و قص علی هذا! عزیزمین خوب! ولی یه کوشولو نیگاهی بندازین به ...

زمان : دو ساعت پیش مکان: اتاق لالای آدرینا موقعیت: دست در دست و گردن و دراز کش و تلاش برای خواباندن شازده خانوم  و البته تلاش آدرینا برای نخوابیدن جمله ادا شده توسط آدرینا: جوجو بیا پیشم!! وضعیت مامان بعد از شنیدن این جمله: جیغ و سوت و کف و هورا و ذوق مرگ شدگی البته همه تو دلی در حدی که دلش هنوزم درد میکنه از شدت خود داری برای انعکاس بیرونی شادیش جمله ادا شده توسط مامان: (با صدای یواش و از ته گلو بخونید) عزیزم جوجو رفته لالا کرده تا فردا صبح بیاد پیشت. خوب گوش کن ببین هیچ صدایی نمیاد. همه لالا هستن الان. همه خوابیدند. پی نوشت یک: جا موندم ازت شازده خانومم. فرصت نمیدی حتی شیرین زبانیها و کلمات جدیدت رو پیش خودم یه بار مرور کن...

چه خوبه که تو دنیایی که همه خبرهاش بوی خون و تعفن وحرص و طمع و خصومت و وحشیگری میده ، خدا برام فرشته ای رو فرستاده تا ازش هنوزم بعد از 19 ماهه شدنش بتونم بوی پاکی و معصومیت و بهشت رو بشنوم.  چه خوبه که کمتر میتونم از دنیا بخونم و بشنوم و ببینم.   وای بر من که فرشته کوچک من واقعا به چه دنیایی پا گذاشته؟ خدایا وای بر من اگر من نتونم به فرشته ام به همون اندازه که زیبایی بهم هدیه کرده، زیبایی براش به بار بیارم. خدایا یه وقت شرمنده فرشته ام نشم با این وضع و حال دنیا و روزگار مبادا که روزی باشه که از این دنیا و وضعش به تنگ بیاد یا دلش بگیره و راضی نباشه از بودنش در چنین دنیایی خدایا شرمنده ام نکنی من رو پیش ا...